Uit Schuim en As kwam ik een geweldige alinea tegen. Ik kan ‘m niet achterwegen laten.
” Het is nog vroeg, voor vieren, de dag is nog in de hemel. Misschien was het beter dat hij er bleef en de wereld voortaan overliet aan de nacht, goedgunstig voor de minnaars en misdadigers, de avonturiers, de enigsten die aan de lotgevallen van dezer wereld nog iets nieuws geven. ”
De mystiek van Slauerhoff, vind je in vrijwel al zijn werk terug.
Hier een alinea uit één van zijn werken (reisbeschrijvingen);
Straat Bab-el-Mandeb
“Al dagen volgt ons schip op eerbiedwaardige afstand de zuid-Arabische kust. Het heelal is hier waarlijk nog woest en ledig. De laatste morgen in de Rode Zee zagen wij de woeste, onbewoonde Apostel-eilanden in grillige groeperingen liggen en, verderaf maar minder ongenaakbaar, Mokka, kleine, witte, blokken naast de hoge, glanzende zuil van zijn vuurtoren in een wazige kustvlakte.
Het bloeiloze, asgrauwe steenkooleiland Perim voeren wij dicht genoeg voorbij om de grote zwarte loodsen te onderscheiden. De beide vastelanden van Afrika en Azie bleven lang in zicht, naderen elkaar meer en meer, tot straat Bab-el-Mandeb en hebben zich daarna vèr en voorgoed teruggetrokken. Ontmoetingen met schepen worden schaarser en houden weldra geheel op. Vogels en kustvaartuigen zijn niet te bekennen.”